Logowanie

Udzielanie pierwszej pomocy - materiały

Pierwsza pomoc - definicja

Definicja:

  • „Zespół czynności podejmowanych w celu ratowania osoby w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego wykonywanych przez osobę znajdującą się w miejscu zdarzenia, w tym również z wykorzystaniem udostępnionych do powszechnego obrotu wyrobów medycznych oraz produktów leczniczych”

Źródło:

  • Ustawa z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym

Miejsce publikacji:

  • Dz. U. Nr 191 poz. 1410, z póź. zmian.

 

Pierwsza pomoc – I etap

Rozróżniamy 2 rodzaje pierwszej pomocy:

  • Pierwsza pomoc przedlekarska (medyczna) - pomoc osoby, która nie posiada wykształcenia medycznego. Najczęściej udzielana jest na miejscu zdarzenia.
  • Pierwsza pomoc lekarska - pomoc prowadzona przez wykwalifikowanego lekarza lub ratownika medycznego. Często z taką pomocą wiążą się działania bardziej zaawansowane niż te, w pomocy przedlekarskiej. Również transport rannego do szpitala.

  

Pierwsza pomoc – II etap

  • Kolejnym etapem pomocy, po medycznej (przedlekarskiej) oraz lekarskiej, jest pomoc specjalistyczna, która odbywa się na specjalnym oddziale szpitalnym.
  • Pomoc na Szpitalnym Oddziale Ratunkowym (SOR) zaliczamy do pierwszej pomocy lekarskiej, nie zaś do pomocy specjalistycznej.

 

Priorytet - Bezpieczeństwo

  • W przypadku zauważenia osoby potrzebującej pomocy lub rannej, należy pamiętać przede wszystkim o ochronie siebie i poszkodowanego, czyli o szeroko rozumianym bezpieczeństwie. Do wypadków bardzo często dochodzi właśnie w miejscach niebezpiecznych.

 

Priorytet - Bezpieczeństwo c.d.

  • Czasami bywa tak, że karetka pogotowia zjawia się na miejscu zdarzenia po paru /parunastu minutach od zgłoszenia. Ważne jest zabezpieczenie miejsca wypadku tak, aby stało się ono bezpieczne dla osoby wzywającej pomocy, poszkodowanego, ratowników medycznych oraz uczestników ruchu drogowego i ludzi obserwujących sytuację tzw. gapiów.

 

Zasady wezwania pomocy

Nie przechodź obojętny wobec osoby potrzebującej pomocy.

  • Poproś osobę będącą w zasięgu wzroku (stoi obok, przygląda się) o pomoc w przeprowadzeniu pierwszej pomocy.
  • Jedna osoba zajmuje się poszkodowanym podczas kiedy druga dzwoni na numer ratunkowy. Jeśli nie ma osoby do pomocy należy jak najszybciej zadzwonić na numer alarmowy

 

Zasady wezwania pomocy c.d.

Numery alarmowe:

  • Pogotowie ratunkowe - 999
  • Straż pożarna - 998
  • Policja - 997
  • Międzynarodowy numer alarmowy - 112

Podczas rozmowy można również spytać o pomoc w kierowaniu działaniami.

 

Rozmowa z dyspozytorem

Należy pamiętać o przekazaniu odpowiedzi na pięć zasadniczych pytań:

  • CO się stało? : rodzaj zdarzenia, liczba i stan poszkodowanych.
  • GDZIE? Miejsce zdarzenia (dokładna ulica, nr domu i mieszkania, punkt charakterystyczny.
  • ILE? Jaka jest liczba poszkodowanych.
  • CO ROBISZ? Jaka pomoc została dotychczas udzielona.
  • KIM JESTEŚ? Twoje imię i nazwisko oraz numer telefonu.
  • Pamiętaj! Podczas rozmowy z dyspozytorem nie rozłączaj się pierwszy. Poinformuj go o istniejącym niebezpieczeństwie np. wywróconej cysternie.

 

Zabezpieczenie miejsca wypadku

Wypadki zdarzają się niezależnie od miejsca i czasu.

  • W przypadku wypadków komunikacyjnych pamiętajmy rozstawieniu trójkąta ostrzegawczego.
  • W przypadku takiej sytuacji w szkole, miejscu pracy lub domu, należy usunąć przedmioty, które mogą stanowić niebezpieczeństwo dla poszkodowanego tj. stoły, krzesła.
  • Jeśli mamy do czynienia z pożarem, masowym wypadkiem komunikacyjnym, skażeniem, należy w miarę możliwości przystąpić do ewakuacji ludzi będących w bezpośrednim zagrożeniu.

 

Sprawdzenie stanu poszkodowanego

  • Przede wszystkim pamiętaj o BEZPIECZEŃSTWIE swoim i osoby poszkodowanej.
  • Podejdź ostrożnie i głośno zapytaj, delikatnie dotykając za ramię, czy nic mu się nie stało.
  • Pamiętaj! Zwróć uwagę na istniejące niebezpieczeństwa typu ruch uliczny, prąd elektryczny, gaz czy włączone urządzenia mechaniczne.
  • Dokonaj wstępnej oceny stanu poszkodowanego.
  • W przypadku reakcji poszkodowanego nie zmieniaj jego pozycji i nawiąż kontakt słowny. Dowiedz się o zaistniałej sytuacji, aby móc przekazać informacje ratownikom.
  • Pamiętaj, aby nie zostawiać poszkodowanego na ulicy. Spraw, by nie zagrażało mu żadne niebezpieczeństwo.

 

Sprawdzenie stanu poszkodowanego c.d.

  • Jeśli poszkodowany nie reaguje, zawołaj o pomoc oraz przekręć go na plecy, kierując jego głowę do tyłu tak, aby udrożnić drogi oddechowe. Kładąc jedną rękę na czole, unieś brodę dwoma palcami drugiej ręki.
  • Sprawdź, czy w jamie ustnej nie ma niczego, czym poszkodowany mógłby się zadławić np. pokarm czy proteza. Usuń ewentualne ciało obce palcem wskazującym.

 

Oceń oddech

  • Sprawdź, czy poszkodowany oddycha. Używając wzroku zwróć uwagę na ruchy klatki piersiowej, stosując dotyk – poczuj strumień powietrza na swoim policzku kierując się słuchem - usłysz szmer towarzyszący oddechowi.
  • Jeśli poszkodowany oddycha a jest nieprzytomny, wezwij Pogotowie Ratunkowe i ułóż go w pozycji bezpiecznej. Czekając na pomoc pamiętaj, aby być przy poszkodowanym cały czas i stale sprawdzać jego oddech.

  

Pozycja bezpieczna

  • Ściągnij osobie poszkodowanej okulary, następnie klęknij obok i upewnij się, że ma obie nogi wyprostowane.
  • Umieść ramie bliższe Ciebie pod kątem 90° do tułowia, zginając w łokciu tak, aby dłoń skierowana była do góry. Drugie ramię przełóż przez klatkę piersiową, a dłoń poszkodowanego przyciśnij do jego policzka po swojej stronie.
  • Trzymając przyciśniętą dłoń do policzka, pociągnij za zgiętą nogę obracając poszkodowanego na swoją stronę.
  • Odchyl głowę upewniając się, że drogi oddechowe pozostają drożne.
  • Wsuń dłoń pod policzek (jeśli to konieczne) tak, aby utrzymywała odgięcie głowy.
  •  Sprawdzaj regularnie oddech.

 

Nieprzytomny bez prawidłowego oddechu

  • Jeśli osoba poszkodowana nie oddycha, upewnij się czy ktoś wezwał Pogotowie Ratunkowe, jeśli nie, zadzwoń pod numer 999 lub 112 w celu poinformowania o zaistniałej sytuacji. Następnie rozpocznij działania o charakterze podtrzymywania życia - resuscytacje krążeniowo – oddechową RKO.

 

Zatrzymanie oddychania i krążenia

  • Uklęknij obok poszkodowanego leżącego na plecach na twardym podłożu.
  • Połóż nadgarstek na środku mostka poszkodowanego, drugą rękę ułóż na pierwszą i spleć palce. Ważne, aby nie uciskać zbyt mocno (ok. 4-5 cm głębokości). Ciężar ucisku kładź na nadgarstki, nie odrywając ich od ciała po każdym ucisku. Staraj się trzymać ręce proste w łokciu. Powtarzaj czynność z częstotliwością 100 / 60 sekund tj. 2 uciśnięcia na sekundę.

 

Uciski i oddechy w stosunku 30:2 

  • Po 30 uciskach należy wykonać 2 wdechy – po odchyleniu głowy i uniesieniu brody, zaciskamy nos dwoma palcami i biorąc normalny wdech szczelnie obejmujemy swoimi wargami usta poszkodowanego. Ważne aby powietrze nie przeciekało. Wdmuchujemy powietrze powoli przez 1 sekundę, jednocześnie obserwując unoszącą się klatkę piersiową. Odsuwamy usta, utrzymując odgiętą głowę i brodę obserwujemy czy podczas wydechu opada klatka piersiowa. Następnie powtarzamy wdech po raz kolejny.
  • Pamiętaj: Wdechy wykonujemy przy udrożnionych drogach oddechowych (trzymając rękę na czole i podtrzymując brodę.
  • Utrzymujemy stosunek ucisków i oddechów 30:2

 

Dzieci i niemowlęta

  • W przypadku dziecka (1. rok życia – do okresu pokwitania) masaż serca wykonujemy jedną ręką, a u niemowlaka (0-1. rok życia) dwoma palcami.
  • Gdy mamy do czynienia z brakiem krążenia w przypadku dziecka rozpoczynamy od 5 wdechów, a następnie 30 uścisków (tak samo u niemowlaka). Miejsce uścisku u dorosłego i dziecka jest takie samo, natomiast u niemowlęcia jest to 1 palec poniżej linii sutkowej.
  • Głębokość uścisku u dziecka 2,5 - 3,5 cm, u niemowlaka 1,5 - 2,5 cm.
  • Częstotliwość ucisku pozostaje taka sama w trzech przypadkach czyli 100 uciśnięć / 60 sekund.
  • Stosunek oddech – ucisk również pozostaje ten sam czyli 30:2.

 

Jak długo trwa resuscytacja?

Kontynuujemy udzielanie pomocy do momentu:

  • prawidłowego oddychania poszkodowanego,
  • przyjazdu lekarza i kontynuowania przez niego udzielania pomocy,
  • zmęczenia ratownika, co skutkuje w uniemożliwieniu prowadzenia dalszej pomocy (w momencie gdy jest dwóch ratowników, zaleca się zmiany co 2 minuty – udzielanie pierwszej pomocy może być bowiem wyczerpujące).

 

Unoszona klatka piersiowa

Jeśli zauważymy, że klatka piersiowa u poszkodowanego się nie unosi (tak jak przy normalnym oddychaniu) oznacza to, że: należy sprawdzić, czy jest ciało obce w jamie ustnej i je usunąć, lub sprawdzić czy odgięcie głowy w tył i uniesiona żuchwa jest poprawnie dokonana.

 

 Omdlenia

  • Jest to chwilowa, ustępująca samoistnie utrata przytomności i napięcia mięśniowego, co doprowadza do upadku. Omdlenia powodowane są niedotlenieniem mózgu wskutek zmniejszenia jego perfuzji (przepływu krwi przez mózg).
  • W skutek omdlenia następuje chwilowy spadek ciśnienia tętniczego krwi.

W przypadku omdlenia:

  • układamy poszkodowanego na plecach,
  • unosimy wyprostowane nogi do góry,
  • kontrolujemy jego oddech i tętno,
  • zapewniamy dostęp do świeżego powietrza.

 

 

Utrata przytomności

Stan, podczas którego u poszkodowanego następuje brak reakcji na bodźce zewnętrzne. Czas trwania waha się od kilku minut do wielu dni. Należy wezwać Pogotowie Ratunkowe oraz ocenić oddech. Następnie ułożyć poszkodowanego w pozycji bezpiecznej.

 

Drgawki

  • Jest to reakcja układu nerwowego wywołana wszelakimi czynnikami np. padaczką, niedotlenieniem, zatruciem, długotrwałym brakiem snu czy też wysoką temperaturą.
  • Pomoc powinna sprowadzić się do: zabezpieczenia poszkodowanego przed dalszym obrażeniem ciała, udrożnienia dróg oddechowych, zabezpieczenia głowy poszkodowanego oraz przede wszystkim kontrolowania funkcji życiowych.
  • Nie powinno się na siłę przytrzymywać ciała oraz wkładać poszkodowanemu do ust przedmiotów rzekomo zabezpieczających szczękę przed niekontrolowanymi ugryzieniami.
  • Po drgawkach należy ułożyć poszkodowanego w pozycji bezpiecznej.

 

Zadławienia

  • Jest to zablokowanie dróg oddechowych poprzez ciało obce będące w organizmie. Do objawów należą: brak oddechu, niezdolność do mowy i kaszlu. Poszkodowani najczęściej chwytają się za szyję.
  • Jeśli poszkodowany jest przytomny należy stanąć za nim uciskając 5 razy jego nadbrzusze oraz 5 razy uderzyć otwartą ręką w okolicę międzyłopatkową. Powtarzać czynności do chwili udrożnienia dróg oddechowych lub utraty przytomności.
  • Jeśli poszkodowany stracił przytomność należy wezwać pomoc, a następnie wykonać próbę udrożnienia dróg oddechowych poprzez sztuczne oddychanie i uciskanie nadbrzusza.

 

Krwawienia zewnętrzne

 

  • Oceń stan poszkodowanego, jego świadomość, oddech i tętno.
  • Wezwij pomoc, jednocześnie nakładając opatrunek jałowy (np. gazik) oraz uciskaj miejsce krwawienia. Najlepiej jest owinąć gazik bandażem tak, aby opatrunek się utrzymał. Natomiast musisz pamiętać o zagrożeniu niedokrwienia kończyny lub miejsca zranienia, dlatego nie owijaj zbyt mocno rany bandażem.
  • Jeśli opatrunek zaczyna przesiąkać krwią, dodaj gazik nie zdejmując starych i nie zwalniając ucisku.
  • Krwawiącą kończynę należy unieruchomić.
  • Jeśli krwawienie nie ustaje, należy zastosować ucisk na tętnicy powyżej miejsca krwawienia lub (w ostateczności )opaskę uciskową.
  • Opaska uciskowa – działa na zasadzie ucisku na całej swojej szerokości, a nie tylko w miejscu przyłożenia ucisku – powinna być stosowana raczej w bardzo ciężkich urazach jak zmiażdżenie lub amputacja.

 

Krwawienia wewnętrzne

Należy pamiętać, że krwawienie tego typu wymaga leczenia szpitalnego. Na początku oceń stan poszkodowanego, jego świadomość, oddech i krążenie. Następnie wezwij Pogotowie Ratunkowe. Przy krwawieniu kończyn unieruchom i ułóż poszkodowanego w pozycji przeciwwstrząsowej tj. z lekko uniesionymi nogami. Okryj poszkodowanego i pamiętaj, aby nie podawać mu niczego doustnie, ponieważ jego stan może wymagać przeprowadzenia zabiegu chirurgicznego.

 

Krwawienie z nosa

  • Podejrzenie urazu czaszki:

W przypadku, gdy widoczny jest upływ krwi z nosa i uszu można domniemywać uraz głowy tj. podejrzenie złamania podstawy czaszki. Należy sprawnie unieruchomić głowę i bezuciskowo nałożyć na miejsce krwawienia jałowy opatrunek. W tak poważnym przypadku krwawienia, nie tamujemy krwi i płynu mózgowo – rdzeniowego.

W innym przypadku:

  • Gdy poszkodowany jest przytomny, należy go posadzić oraz uspokoić. Następnie przyłożyć zimny opatrunek na nos / szyję. Można również stosować ucisk nosa do ustąpienia krwawienia.
  • Gdy poszkodowany jest nieprzytomny, należy wezwać pomoc, a następnie udrożnić drogi oddechowe oraz jamę ustną z ciał obcych oraz kontrolować oddychanie wraz z krążeniem.

 

Rany

  • Rana jest to uraz na podłożu mechanicznym, którego skutkiem jest przerwanie lub uszkodzenie skóry bądź tkanek. Dzielimy je na zamknięte i otwarte. Rana zamknięta np. siniak, krwiak – uszkodzenie głębszych warstw skóry z nieprzerwaną warstwą powierzchniową. Należy uciskać i schładzać miejsce obrzęku, następnie unieruchomić i unieść daną część ciała.

 

 

  • Rana otwarta – uszkodzenie, w którym następuje przerwanie ciągłości skóry. Należy tamować ranę poprzez uciskanie oraz unieruchomienie. Jeśli część ciała została oderwana lub amputowana, ranę należy zabandażować i zabezpieczyć jałową gazą. Następnie przetransportować rannego do szpitala. Jeżeli w ranie znajdują się ciała obce np. nóż, pręt - nie należy ich usuwać.

 

Udar mózgu

  • Zaburzenie neurologiczne powodowane przerwaniem dopływu krwi do mózgu. Ze względu na zamknięcie naczynia mózgowego przez zator lub zakrzep powstający poza ośrodkowym układem nerwowym mamy do czynienia z udarem niedokrwiennym, występującym w 80% przypadków.
  • Udar krwotoczny spowodowany jest w znacznej części pęknięciem tętniaka lub nadciśnieniem tętniczym. Tworzy się krwiak uciskający tkankę mózgową, która będąc niedotlenioną, obumiera.
  • Objawy udaru mózgu występują nagle. Charakteryzują się porażeniem lub niedowładem mięśni twarzy, ręki lub nogi występujących po jednej stronie ciała. Możliwe są również zaburzenia mowy oraz widzenia.
  • Częstym objawem udaru, przebiegającym bezboleśnie, jest silny ból głowy bez konkretnej przyczyny.
  • W przypadku udaru należy wezwać Pogotowie Ratunkowe, ocenić funkcje życiowe, drożność dróg oddechowych i temperaturę ciała, bowiem nagła zmiana świadczy o rozwijającej się infekcji. Należy przeprowadzić badanie czucia i funkcji kończyn górnych i dolnych np. poruszanie i ściskanie.
  • Nie należy podawać płynów ani pokarmów.

 

Cukrzyca

Jest to choroba wywołana spadkiem produkcji insuliny. Nieleczona lub nierozpoznana może prowadzić do utraty przytomności. Jeśli poszkodowany jest świadomy należy podać rozpuszczony w płynie cukier. Jeśli poszkodowany nie jest świadomy, układamy go w pozycji bezpiecznej, wzywamy Pogotowie Ratunkowe, kontrolujemy funkcje życiowe oraz temperaturę ciała.

 

Porażenie prądem elektrycznym

Jest to przepływ prądu elektrycznego przez ciało ludzkie. Podczas udzielania pomocy porażonemu priorytetem pozostaje bezpieczeństwo własne. Dlatego też, na początku należy odłączyć źródło prądu, a jeśli jest to niemożliwe, odciągnąć poszkodowanego od źródła zasilania. Trzeba to zrobić za pomocą materiałów nieprzewodzących np. suchego drewna. Należy ocenić stan poszkodowanego, a w przypadku utraty funkcji życiowych rozpocząć resuscytację krążeniowo – oddechową. Następnie wezwać Pogotowie Ratunkowe i służby techniczne oraz ocenić obrażenia ciała (złamania, zwichnięcia czy też oparzenia skóry).

W przypadku oparzeń opatrujemy rany jałowym lub czystym opatrunkiem.

 

Oparzenia

  • Urazy skóry, których powodem jest wysoka temperatura, żrące płyny (inne środki chemiczne), prąd elektryczny lub wyładowania atmosferyczne. Skala oparzeń zależy od czynnika oraz czasu jego działania i waha się od zaczerwienienia skóry do martwicy.
  • Wyróżniamy trzy stopnie oparzeń:

Pierwszy stopień – zaczerwienienia naskórka

Drugi stopień – zaczerwienienia i pęcherze na skórze właściwej

Trzeci stopień – poparzenie całej skóry i tkanki podskórnej, ponadto następujące zwęglenie tkanek.

  • Postępowanie ratownicze polega na przeniesieniu poszkodowanego w bezpieczne miejsce oraz ewentualne ugaszenie odzieży poszkodowanego. Następnie należy schłodzić ciało chłodną wodą (czynność powinna trwać kilkanaście minut). W przypadku oparzeń wewnątrz jamy ustnej poszkodowany powinien schładzać gardło wodą lub lodem. Podczas oparzeń chemicznych powinno się płukać ciało strumieniem bieżącej wody min. 15 minut. W przypadku oparzenia wapnem niegaszonym należy niestosować wody, a wapno usunąć na sucho.
  • Ważne jest aby na samym początku zdjąć poszkodowanemu części odzieży oraz biżuterię, która może urażać rany.
  • Po dokonaniu schłodzenia opatrujemy ranę jałową gazą oraz przewozimy poszkodowanego do szpitala.
  • Nie należy zrywać ubrania przywartego / przyklejonego do skóry oraz stosować maści i kremów w pierwszej fazie pomocy. Nie należy również neutralizować zasad kwasami i odwrotnie.

 

Zatrucia

  • Przeniknięcie do organizmu substancji trujących (toksyn, środków chemicznych, gazów, leków, pokarmu) w dawce toksycznej. Objawy zatrucia są niestandardowe – w przypadku braku przytomności lub świadomości można podejrzewać zatrucie.
  • Przy próbie pomocy, należy przede wszystkim pamiętać o swoim bezpieczeństwie, bowiem można również stać się poszkodowanym (zatrucie tlenkiem węgla). Należy odizolować poszkodowanego od źródła zatrucia oraz sprawdzić jego przytomność i wezwać Pogotowie Ratunkowe i służby techniczne. W przypadku gdy możliwe jest usunięcie trucizny z organizmu, a poszkodowany jest przytomny, należy spowodować wymioty. Skórę i oczy należy przemywać czystą wodą. Zabezpieczyć znalezione opakowania po lekach, środki chemiczne oraz wymiociny poszkodowanego w celu identyfikacji źródła zatrucia.

 

Zatrucia na przykładach

  • Tlenek węgla (czad), gazy – wywietrzenie pomieszczenia, wyniesienie poszkodowanego lub dostarczenie / udostępnienie świeżego powierza.
  • Leki – kiedy poszkodowany jest przytomny należy spowodować wymiociny (jeśli od czasu zażycia nie minęło więcej niż 20 min.). Jeśli jest nieprzytomny skontrolowanie parametrów życiowych, resuscytacja oraz ułożenie w pozycji bezpiecznej i okrycie ciała.
  • Grzyby – należy spowodować wymioty, zabezpieczyć do analizy resztki grzybów oraz wezwać Pogotowie Ratunkowe. W zależności od zatrucia w niektórych przypadkach powodowanie wymiotów nie przyniesie zamierzonych skutków ponieważ od momentu zatrucia do wystąpienia objawów upłynie zbyt wiele czasu.
  • Alkohol – w przypadku poszkodowanego przytomnego należy chronić go przed ewentualnym urazem ciała i wychłodzeniem oraz podawać ciepłe płyny do wypicia. U nieprzytomnego należy kontrolować parametry życiowe, przeprowadzić resuscytacje – w razie potrzeby, ułożyć ciało w pozycji bezpiecznej, chronić przed utratą ciepła i wezwać Pogotowie Ratunkowe.

 

Hipotermia - wychłodzenie

  • Jest to oziębienie do temperatury 350C lub niżej wewnątrz ciała. Wyróżnia się hipotermie : lekką (340C - 360C), średnią (300C - 340C) oraz ciężką (poniżej 300C). Na hipotermię szczególnie narażone są dzieci ponieważ mają większy stosunek powierzchni do masy ciała oraz słabo rozwinięte mechanizmy termoregulacji oraz osoby starsze.
  • Hipotermia charakteryzuje się wyziębieniem kończyn górnych i dolnych, nosa, uszu, dreszczami, a w dalszej fazie utratą przytomności lub zaburzeniami świadomości.
  • Przyczynami hipotermii są: temperatura otoczenia poniżej 00C, noszenie mokrej odzieży, przebywanie w wodzie, wilgotność powietrza, alkohol.
  • W przypadku wychłodzenia poszkodowanego należy zabezpieczyć przed utratą ciepła, ogrzać oraz zdjąć mokrą odzież i wysuszyć ciało. Jeśli istnieje taka możliwość, należy przenieść poszkodowanego do ciepłego pomieszczenia oraz ogrzewać przy użyciu ogrzanych ręczników czy butelek z ciepłą wodą.

 

Odmrożenia

  • Odmrożenie jest to miejscowe narażenie ciała na działanie zimna. Najczęstsze narażone miejsca to stopy, dłonie, nos czy uszy. Gdy doszło do odmrożenia mamy do czynienia z miejscem zimnym, bolesnym oraz bladym. Może nastąpić również brak czucia danej części ciała. Jeśli pojawiły się pęcherze oznacza to, że odmrożenie jest poważne i znaczne. Nie należy ich wtedy w żaden sposób przebijać ani starać się usuwać, bowiem wymagają one opatrzenia chirurgicznego.
  • W przypadku odmrożenia pomoc poszkodowanemu jest niezwykle ważna. Należy zacząć od stopniowego ogrzewania części ciała, najlepiej wodą, poczynając od chłodnych przechodząc do ciepłych okładów. Można również nałożyć suchy opatrunek na ranę oraz podać poszkodowanemu leki przeciwbólowe, jeśli na ulotce leku nie ma do tego przeciwwskazań.

 

Utonięcia

  • Uduszenie spowodowane zalaniem wodą dróg oddechowych. Rozpoczynamy od stabilizacji kręgosłupa (podejrzenie złamania) oraz udrożnienia dróg oddechowych z wody.
  • Jeśli poszkodowany jest nieprzytomny należy sprawdzić oddech, jeśli brak należy wykonać 5 oddechów ratowniczych.
  • Jeśli jest podejrzenie ciała obcego w organizmie należy wykonać 5 uciśnięć na nadbrzusze w kierunku mostka oraz rozpocząć resuscytację.
  • W przypadku podejrzenia urazu kręgosłupa nie wolno kierować głowy poszkodowanego na bok. Nie należy również odchylać głowy ku tyłowi, natomiast w celu sprawdzenia jamy ustnej unosić brodę.

 

Przegrzania – udary cieplne

  • Stan w którym temperatura ciała wzrasta, a mechanizmy regulujące ciepło ciała takie jak gruczoły potowe ustają. Przegrzaniu sprzyja wysoka temperatura otoczenia, duży wysiłek fizyczny, niewystarczająca ilość płynów w organizmie czy też unikanie cienia i przebywanie na słońcu.
  • Objawami przegrzania jest zmęczenie, zawroty lub bóle głowy, omdlenia, wymioty czy nudności.
  • W przypadku przegrzania należy ułożyć poszkodowanego w chłodnym miejscu lub cieniu. Udrożnić drogi oddechowe oraz stosować zimne okłady na szyję i pachwiny. Polewać zimną wodą, wachlować, a jeśli jest przytomny i może połykać, podawać chłodne płyny.

 

 

Użądlenia

  • Podczas użądlenia priorytetem jest uspokojenie poszkodowanego, a następnie wezwanie pomocy. Jeśli widzisz żądło możesz spróbować je usunąć pęsetą tak, aby nie uszkodzić zbiornika z trucizną – należy chwycić żądło tuż przy skórze.
  • Można stosować zimne okłady w celu złagodzenia bólu.
  • Kostka lodu w jamie ustnej złagodzi i zmniejszy obrzęk ukąszenia w obrębie szyi i ust.
  • Jeśli ma miejsce ukąszenie kleszcza najlepiej pozostawić jego usunięcie personelowi medycznemu.

 

Automatyczny defibrylator zewnętrzny AED.

  • Defibrylacja jest istotnym elementem w przypadku nagłego zatrzymania krążenia. Okazuje się najbardziej efektywna, jeśli przeprowadzi się ją w ciągu 3 minut od chwili nagłego zatrzymania krążenia. W takim przypadku należy podjąć się resuscytacji krążeniowo oddechowej i kontynuować ją do momentu dostarczenia defibrylatora.

Jest to urządzenie wydające komendy głosowe, które mówią jak z nim postępować.

  • Urządzenie to analizuje rytm serca i gdy zachodzi taka potrzeba, poprzez elektrody defibrylacyjne, dostarcza energię elektryczną do serca poszkodowanego.

 

Użycie defibrylatora AED

  • Na początku należy sprawdzić czy Ty i poszkodowany jesteście w bezpiecznym dla siebie miejscu. Następnie, jeśli poszkodowany jest nieprzytomny i nie wyczuwasz prawidłowych oddechów poproś kogoś, aby przyniósł Ci AED oraz wezwał Pogotowie Ratunkowe.
  • W momencie gdy nie ma jeszcze AED rozpocznij standardową resuscytację czyli zabieg ratujący życie.
  • Gdy ktoś przyniesie Ci AED włącz go i podłącz elektrody. W zależności od defibrylatora komendy będą głosowe lub wizualne. Stosuj się z poleceniami i upewnij się, że nikt nie dotyka poszkodowanego.
  • Jeśli następuje komenda wyładowania, pamiętaj o zakazie dotykania poszkodowanego przez osoby pomagające oraz naciśnij przycisk defibrylacji (automatyczne urządzenia AED wykonują to samoistnie). Jeśli wyładowanie nie jest zalecane kontynuuj resuscytację w cyklach 30:2, słuchając komend defibrylatora.
  • Należy kontynuować udzielanie pomocy zgodnie z poleceniami AED do chwili gdy przybędzie Pogotowie Ratunkowe lub do momentu gdy poszkodowany będzie prawidłowo oddychał.

 

Literatura dodatkowa i źródła informacji - ilustracji

 



Migawki artykułów

Bal karnawałowy 2018

Dziękujemy Radzie Rodziców za zorganizowanie wspaniałej zabawy. Fotki i filmiki z zabawy klas IV -VII i gim. na Facebook.    U nas "0" - III. Pozdrawiamy :)


Powered by Joomla!®. Designed by: joomla 1.7 templates hosting Valid XHTML and CSS.