Logowanie

budowanie dobrej relacji rodzic- nauczyciel

Współpraca jest jednym z najtrudniejszych wymiarów relacji międzyludzkich. Jest trudnym obszarem, gdyż wymaga rezygnacji z celów własnych, podrzędnych na rzecz celu nadrzędnego. W procesie kształcenia i wychowania dziecka nadrzędnym celem jest rozwój osobowościowy ucznia. Dlatego też, my nauczyciele, w imię dobra dziecka powinniśmy za wszelką cenę zabiegać o dobre relacje z rodzicami, nawet wtedy, gdy nie jest to łatwe i proste.

Niedobrze jest, jeśli ta współpraca ogranicza się jedynie do comiesięcznych wywiadówek, podczas których podaje się oceny, omawia przewinienia uczniów, odczytuje komunikaty, prosi o składki na Radę Rodziców, czy też na potrzeby klasy. W tym modelu do szkoły przyciągają rodziców jedynie dydaktyczno – wychowawcze przewinienia dzieci. Są oni jedynie klientami, a nie partnerami, czy też sprzymierzeńcami szkoły.

                 

Działania, które można podjąć w celu podwyższenia kompetencji wychowawczych rodziców:

 

       Strategie informacyjne

 Rodzice uczestniczą w spotkaniach informacyjnych na różne nurtujące ich tematy. Bardzo dobrze jest organizować tego typu spotkania przy współpracy innych specjalistów: psychologa, psychoprofilaktyka, lekarza, seksuologa itp.

Znaczącą rolę odgrywa tu stworzenie odpowiedniej – kameralnej, rodzinnej atmosfery (przygotowanie sali – ustawienie krzeseł i stolików tak, aby wszyscy mieli ze sobą kontakt wzrokowy, wspólne przygotowanie kawy czy herbaty).

Nauczyciel przygotowuje opracowane specjalnie dla rodziców materiały, które prezentują zagadnienia omawiane na spotkaniu. Materiały te otrzymują wszyscy rodzice po zakończeniu poszczególnych spotkań informacyjnych.

 

       Strategie edukacyjne

 Ich celem jest pomoc w rozwijaniu ważnych umiejętności psychologicznych i społecznych rodziców. Podstawą działania jest przekonanie, że ludzie mimo posiadanej wiedzy popełniają wiele błędów z powodu braku umiejętności psychospołecznych.

Błędy te rzutują na proces wychowawczy, wywołując zaburzenia umiejętności społecznych dzieci. Podstawę działań stanowią formy pracy grupowej, które integrują i wzmacniają poczucie wspólnoty zespołu. Wszystkie te działania mają charakter warsztatów.

Nauczyciel nie jest w stanie wyposażyć rodziców w gotowe zestawy reguł, które będą umożliwiały mądre wychowanie, ale może stworzyć warunki do osobistego przeżywania, doznawania emocji. Aktywne uczestnictwo pozwala na lepsze poznanie siebie, a zarazem autorefleksyjne spojrzenie na zachowanie wobec dziecka.

Innym aspektem spotkań warsztatowych jest wyzwolenie i wykorzystanie siły twórczej drzemiącej w rodzicach – entuzjazmu, zdolności, doświadczeń życiowych. Najlepszą metodą do zrozumienia drugiego człowieka jest doświadczanie i przeżywanie. Postawienie rodziców w sytuacji problemowej pozwala im wczuć się w sytuację własnego dziecka, empatycznie doświadczyć emocji, które ono przeżywa.

Warunkiem sukcesu w prowadzeniu warsztatów jest atmosfera, w której rodzice mają poczucie wsparcia, podmiotowości i ważności.

 

       Strategie interwencyjne

 To konsultacje indywidualne pełniące formę doraźnej pomocy w sytuacjach powstania wątpliwości wychowawczych u rodziców i w sytuacjach trudnych wychowawczo dla nauczyciela – bardzo ważna jest tu otwartość nauczyciela na stworzenie możliwości spotkania się z rodzicem w czasie dla niego dogodnym. Czasem bywa tak, że kiedy my mamy czas dla rodziców, oni go wtedy nie mają.

 

Inne drogi budowania dobrych relacji z rodzicami:

 

      Systematyczne prowadzenie zajęć otwartych.

 Bardzo cenne jest stwarzanie rodzicom możliwości uczestniczenia w systematycznie prowadzonych zajęciach otwartych. Zajęcia te kryją w sobie wiele wartości:

-         pozwalają rodzicom obserwować dziecko i postrzegać je na tle klasy

-         są bardzo dobrym materiałem do dyskusji z rodzicem na temat sfer działalności ucznia, nad którymi należy popracować

-         dają nauczycielowi możliwość ukazania toku metodycznego opracowywania trudnych dla dzieci i rodziców zagadnień metodycznych np. zagadnień matematycznych – wskazują rodzicom jak można pracować z dzieckiem w domu

-         lekcje interaktywne, w których czynny udział biorą rodzice integrują zespół klasowy

-         ukazują niejednokrotnie trudną rzeczywistość szkolną

 

      Wspólne przepracowywanie zagadnień związanych z funkcjonowaniem  klasy  i szkoły.

 Aby rodzic miał poczucie ważności i podmiotowości należy stwarzać mu możliwość do wyrażania własnego zdania na temat zagadnień wychowawczych dotyczących jego dziecka. Zamiast na przykład odczytywać na zebraniu program wychowawczy klasy, można podzielić rodziców na grupy, przekazać propozycję programu wychowawczego i pozwolić im podyskutować nad tym, z czym się zgadzają, z czym nie, co należałoby zmienić. Da im to poczucie sprawstwa i stworzy klimat wzajemnego wspierania się i współuczestniczenia w procesie wychowania.

 

      Umawianie się na zasady kontaktów rodzic - nauczyciel.

 Często zarzucamy rodzicom niewłaściwy sposób nawiązywania kontaktów z nauczycielem, zły czas rozmowy, niewłaściwe miejsce.

Wielokrotnie problemy wynikają z „nieumawiania” się na pewne normy i zasady wzajemnych relacji. Dobrze jest ustalić z rodzicami na początku współpracy reguły,  które będą obowiązywały podczas wszystkich spotkań, rozmów, konsultacji indywidualnych, tworząc w ten sposób klimat zaufania i bezpieczeństwa.

 

      Prowadzenie dobrych rozmów z rodzicami.

 Gdyby zapytać statystycznego rodzica, jakie uczucia rodzą się w nim na wieść o zaproszeniu go do szkoły na rozmowę z wychowawcą, to w  większości mówiłby o uczuciu strachu, poddenerwowania, niepokoju, czy wręcz złości. Wizyta rodzica w szkole kojarzy się więc ze zdecydowanie negatywnymi uczuciami. Ciekawą propozycją jest zapraszanie rodziców na tak zwane „dobre rozmowy”, czyli rozmowy, na które przychodzą rodzice po to, aby usłyszeć  tylko dobre informacje na temat własnego dziecka. Budowanie poczucia wsparcia jest niezwykle istotne w przypadku rodziców, którzy są narażeni na doświadczanie uczucia, iż niedostatecznie wywiązali się z roli rodzica.

Dobre rozmowy to również nie tylko narzekanie na istniejący stan rzeczy, ale konkretne merytoryczne sugestie dotyczące pracy z dzieckiem.

 

      Prowadzenie otwartych rozmów z rodzicami.

 Jest to bardzo ważny aspekt pracy wychowawczej nauczyciela. Wymiana opinii i różnica zdań pomiędzy rodzicem a nauczycielem może mieć pozytywny wpływ na proces wychowania. Nigdy nie zastąpimy rodzica, nawet wtedy, gdy lepiej wiemy jak wychowywać. To rodzic jest tą osobą, która ma wziąć odpowiedzialność za proces wychowania. Nie należy go w tym wyręczać, ale wyzwalać w nim wszystkie siły potrzebne do sprostania roli rodzica. Nie podawajmy więc od razu gotowych rozwiązań, ale zapytajmy: Co Pani proponuje? Jak Pani myśli, co będzie najlepszą drogą do rozwiązania tego problemu?

 

      Dokładna dokumentacja postępów dydaktyczno – wychowawczych ucznia. 

 W prowadzeniu zarówno trudnych jak i dobrych rozmów z rodzicami niezwykle ważne są fakty. Każdy nauczyciel powinien poszukiwać własnych sposobów porozumiewania się z rodzicami i być może przedstawione wskazówki będą dobrą inspiracją.

Nauczanie i wychowanie jest niezwykle wymagającą pracą, ale  nauczyciel, który jest kreatywny, lubiący kontakt z innymi ludźmi, odpowiedzialnie i mądrze poradzi sobie z rolą wychowawcy, a refleksyjna postawa w stosunku do swoich działań sprawi, że dokona się jego rozwój osobisty i zawodowy połączony z rozwojem osobowości jego wychowanków.

  

Bariery w relacjach nauczyciele – rodzice

-          Zbyt małe zaangażowanie w sprawy szkoły

-          Postawa roszczeniowa

-          Bierność w trakcie spotkań

-          Brak wsparcia działań w procesie dydaktycznym

-          Przenoszenie odpowiedzialności za dziecko na nauczyciela

-          Brak odpowiedniej motywacji dla dziecka

-          Opóźnione reakcje rodziców  interwencja dopiero na etapie poważnych trudności

-          Kwestionowanie wymagań i podejmowanych działań wychowawczych

 

 Bariery w relacjach  rodzice – nauczyciele

-          Negatywne  doświadczenia z własnego dzieciństwa

-          Negatywne doświadczenia  z innymi pedagogami

-          Różnice w pojmowaniu procesu dydaktycznego i sposobów utrzymania dyscypliny

-          Traktowanie nauczyciela jako „konkurenta” rodziców

-          Nieliczenie się z opinią  i możliwościami rodziców

-          Obawa przed wyrażeniem własnego zdania

-          Brak delikatności  w przekazywaniu informacji o dziecku

-          Brak odpowiedniego „miejsca” i klimatu spotkania

-          Zbyt mała oferta współpracy z rodzicami (ograniczenie się tylko do wywiadówek)

 

 Prawa Rodziców

 Prawo do poszanowania władzy rodzicielskiej w dziedzinie wychowania.

Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych z 1966 – art. 18.4

Europejska Konwencja Praw Człowieka

Konwencja o Prawach Dziecka – art. 14.2 ; art. 18.2

 

Prawo pierwszeństwa rodziców w wychowaniu i nauczaniu dzieci.

Powszechna Deklaracja Praw Człowieka – art. 16.3 ; art. 26.3

Ustawa o systemie oświaty – art. 1.2

 

Prawo do pomocy ze strony państwa i instytucji społecznych.

Powszechna Deklaracja Praw Człowieka – art. 16.3

Konwencja o Prawach Dziecka – art. 18.2

Ustawa o systemie oświaty – art. 1.2

 

Prawo do bezpłatnego nauczania.

Powszechna Deklaracja Praw Człowieka – art. 26.1

 

Prawo do współdecydowania o wcześniejszym rozpoczęciu nauki.

Ustawa o systemie oświaty – art. 16.1

 

Prawo do indywidualnego toku nauczania.

Ustawa o systemie oświaty – art. 66.1

 

Prawo do nauczania dziecka poza szkołą.

Ustawa o systemie oświaty – art. 16.8

 

Prawo do uzyskania informacji o wynikach w nauce dziecka.

Rozporządzenie MEN nr 29 z dnia 24 września 1992

 

Prawo do współdecydowania w sprawach szkoły i oświaty.

Ustawa o systemie oświaty – art. 1.2 także art. 16.1.8.9; art. 12.1

 

 

 Zasady obowiązujące  w kontaktach z rodzicami

 

1. Miejscem rozmów nauczyciela z rodzicami o sprawach dziecka jest szkoła.

2. Spotkania z rodzicami odbywają się w salach lekcyjnych, pokoju nauczycielskim. Nie udziela się informacji o uczniach na korytarzu szkolnym lub w trakcie dyżuru.

3. Spotkania mają charakter:

-          Zebrań z rodzicami.

-          Konsultacji indywidualnych.

-          Zajęć edukacyjnych.

-          Spotkań tematycznych i okolicznościowych.

-          Spotkań w domu ucznia (w uzasadnionych przypadkach np. choroba ucznia).

-          Zajęć otwartych.

4. Spotkania odbywają się w ściśle określonych terminach. O terminach spotkań rodzice zostają powiadomieni na początku roku szkolnego (kalendarium roku szkolnego). O spotkaniu wychowawca przypomina tydzień wcześniej – zawsze w formie pisemnej.

5. Obecność rodziców na zebraniach jest obowiązkowa. W przypadku nieobecności z ważnych przyczyn, rodzic jest zobowiązany do ustalenia indywidualnego kontaktu z wychowawcą w terminie nie późniejszym niż 2 tygodnie od zebrania.

6. Raz w tygodniu w wyznaczonych godzinach nauczyciel jest do dyspozycji rodziców. Plan konsultacji otrzymują rodzice na początku roku szkolnego.

7. W sytuacjach wyjątkowych możliwy jest dodatkowy kontakt nauczyciela z rodzicami, po wcześniejszym uzgodnieniu terminu.

8. Kontakt telefoniczny nauczyciel-rodzic, rodzic-nauczyciel jest możliwy w wyjątkowych, uzasadnionych sytuacjach.

9. W przypadku uchylania się od kontaktów rodzica z wychowawcą w przeciągu 2 miesięcy wzywa się rodzica przez sekretariat szkoły.

10. Wszelkie uwagi dotyczące organizacji i funkcjonowania szkoły rodzice zgłaszają kolejno do: wychowawcy klasy, dyrektora szkoły, Rady Pedagogicznej, organu prowadzącego szkołę.

11. Rodzice wspólnie z nauczycielami w trosce o poziom kontaktów i współpracy przestrzegają zasad przyjętej procedury.

 

 Co może zrobić nauczyciel, by rodzice chętnie nawiązywali z nim współpracę?

 -          Budować poczucie ważności.

-          Traktować rodzica podmiotowo.

-          Podkreślać znaczenie otwartej dyskusji.

-          Nie podawać gotowych rozwiązań.

-          Budować poczucie wsparcia.

 

 Jeśli nieprawidłowo przeprowadzimy rozmowę z rodzicem, możemy spowodować :

 -          Budzenie się agresji wobec dziecka

-          Zaprzeczanie

-          Odrzucanie autorytetu wychowawcy

-          Zwiększanie się   poczucia  bezradności

-          Przypisywanie winy czynnikom zewnętrznym

 

 Nauczycielu, przed rozmową zastanów się:

 -          Co jest problemem? Zdefiniuj go.

-          Co chciałbyś osiągnąć, w jakim celu spotykasz się?

-          Co dla Ciebie będzie w tej rozmowie najtrudniejsze, czego się obawiasz?

-          Co będzie najtrudniejsze dla rodziców, czego się obawiają?

-          Co cennego widzisz w dziecku i jego rodzicach?

 

 Nauczycielu – pamiętaj! W czasie rozmowy:

-          Podkreśl mocne strony dziecka.

-          Podawaj fakty - nie uogólniaj, nie oceniaj, nie wracaj do zamierzchłej przeszłości, koncentruj się na aktualnie rozpatrywanej sprawie.

-          Krytykuj konkretne zachowanie, a nie dziecko jako osobę.

-          Przedstaw swoje osobiste ustosunkowanie do sytuacji.

-          Nie podawaj gotowych rozwiązań.

-          Jednoznacznie określ swoje oczekiwania wobec rodzica.

-          Pozwól rozmówcy wypowiedzieć swoją opinię.

-          Okaż zrozumienie dla niepokoju, zmartwienia, bezradności rodzica.

-          Mów o tym, co należałoby zrobić, a nie ograniczaj się  do wymieniania przewinień.

-          Pamiętaj o komunikacji niewerbalnej.

  

Bibliografia

  • Dzierzgowska „Rodzice w szkole”
  • J. Sakowska „Szkoła dla rodziców i wychowawców”
  • Cindy J. Christopher „Nauczyciel – rodzic. Skuteczne porozumiewanie się”
  • J. Miluska „Psychologia rozwiązywania problemów szkoły”


Migawki artykułów

Bal karnawałowy 2018

Dziękujemy Radzie Rodziców za zorganizowanie wspaniałej zabawy. Fotki i filmiki z zabawy klas IV -VII i gim. na Facebook.    U nas "0" - III. Pozdrawiamy :)


Powered by Joomla!®. Designed by: joomla 1.7 templates hosting Valid XHTML and CSS.